Monument recensies

Óngelofelijk dat er aluminium kozijnen en ramen zijn geplaatst in zo'n pand... wat doet dat een afbreuk. En voor zover ik op de hoogte ben is dit ook echt niet de bedoeling bij een rijksmonument.

De 2 oude foto's horen bij Rijksmonument ID: 37694

Heb hier 3 mnd gezeten en het prima naar mijn zin gehad. Rond 1964 geloof ik, het jaar dat de allerliefste zuster Anneke afscheid nam.

De toeschrijving aan C Franssen is fout: zie https://monumentenregister.cultureelerfgoed.nl/monumenten/518891

De foto klopt helaas niet of het gaat over een ander adres (ik ben zelf in Voorburg geboren en getogen) Wikipedia: Vreugd en Rust is een villa (Oosteinde 14) en voormalig landgoed in de Nederlandse plaats Voorburg. Het was ouderlijk huis van de negentiende-eeuwse politicus Guillaume Groen van Prinsterer. Na 1917 kwam het in gebruik als school en hotel-restaurant. Een aanzienlijk deel van de tuin werd toen het openbaar park 'Vreugd en Rust'. Bij de villa bevindt zich een hertenkamp. Aan de overkant van het Oosteinde staat de voormalige oranjerie, later een theehuis en sinds 2000 in gebruik als brasserie. Het hoofdgebouw, de oanjerie, het park en diverse elementen daarin zijn sinds 2005 opgenomen in het rijksmonumentenregister. Vanaf de zeventiende eeuw werden langs de Vliet in Voorburg verschillende buitenplaatsen gebouwd door welgestelde inwoners van Den Haag. Op de plaats van een bestaande boerderij liet Pieter van Groeneveldt rond 1686 een herenhuis bouwen. Dit werd in een verkoopakte uit 1735 voor het eerst 'Vreugd en Rust' genoemd. Begin 18e eeuw werden door opeenvolgende eigenaren stukken grond aan de Vliet opgekocht. Een van de eigenaren breidde het grondbezit zodanig uit dat er een kilometers lange zichtlijn naar Huis ten Bosch ontstond. Deze is tegenwoordig nog te herkennen als een doorlopende groenstrook, bestaande uit gemeentelijke parken, tussen het Haagse Bos en de Vliet. De tuin werd door J.D. Zocher jr. rond 1830 ingericht met gebogen waterpartijen en wandelpaden. Het hoofdgebouw staat tussen het huidige Oosteinde (voorheen 'Voorweg') en de Vliet. De villa dateert uit de 18e eeuw, is gebouwd in classicistische stijl en in 1852 uitgebreid met twee rechthoekige zijvleugels in neoclassistische stijl. Het trappenhuis en de gang zijn in rococostijl; enkele kamers hebben stucplafonds in empirestijl. Eigenaren waren achtereenvolgens Arnoldus Adianus van Tets, Hester van Staphorst, haar dochter Adriana Hendrika Caan, Cornelia Adriana Groen van Prinsterer en Jacqueline Adriane Henriette Hofman. De laatste particuliere bezitter verkocht het landgoed in 1917 aan de gemeente Den Haag. De tuin werd na 1917 een publiek park, de oranjerie een theeschenkerij. In de villa was van 1938 tot 1975 een montessorischool gevestigd.[1] In het deel van de tuin tussen de huidige Parkweg (voorheen 'Achterweg') en Noordenburglaan werd in 1937 als werkverschaffingsproject het Juliana-Bernhardpark ingericht. Op een dam in de vijver werd de 'Juliana en Bernhardbank' gebouwd, ontworpen door- en met beeldhouwwerk van Albert Termote. De paviljoens en de koepel in het tuindeel aan de Vliet zijn verdwenen; de waterpartijen van Zocher zijn nog aanwezig. In 1950 kwam er een hertenkamp tot stand dat is uitgegroeid tot een dierenparkje met een dierenverblijf in classicistische stijl. In 1961 werd het voormalige landgoed aangekocht door de gemeente Voorburg die veel bij het oude liet. In de gemetselde hekpijlers van het landgoed, nu de ingang van park Vreugd en Rust aan de Parkweg, werd in 1973 een smeedijzeren toegangshek geplaatst, afkomstig van buitenplaats Hoekenburg.[2] In het park staan verschillende sculpturen. In het gedeelte van de tuin tussen de huidige Parkweg en Oosteinde lag een ommuurde moestuin, die in 1929 in gebruik is genomen als tenniscomplex. Tussen 1987 en 1989 werd het hoofdgebouw grondig gerenoveerd. Daarna is het in gebruik genomen als hotel-restaurant, achtereenvolgens onder de naam Vreugd en Rust, Savelberg en Central Park.[3] In de voormalige oranjerie is 'Brasserie De Koepel' gevestigd. Sinds 2009 is hotel-restaurant Central Park gevestigd in de villa.

Dit monument behoort tot de meest mismaakte buitenplaatsen, hoezo monumentenzorg, het park wordt nu ook geofferd aan de wens het te gebruiken voor fietsenstalling en evenementen.

Op pagina 49 van het Verkade Album uitgave 1927 Texel door Dr. Jac. P. Thijsse, staat een prent van de hand van L. W. R. Wenckebach van deze molen in het Noorden. Het riet van de molen lijkt beschadigd, en het windwiel mist. Het bijhuisje heeft geen uitbouw, de schoorsteen staat lager, het raam heeft een witte ombouw, en de nok van het dak is van riet. Ik kan u desgewenst een foto sturen van de prent.

Vroeger verkochten de vissers hun vangst rechtstreeks vanaf de sjuut aan de vishandelaren, de prijsbepaling ging in overleg. Vaak financierden de handelaren de aankoop van een nieuwe botter met de conditie enkel de vis aan hun te verkopen. In ruil hier voor namen zij alle vis af ook bij te overvloedige vangsten. De geldelijke opbrengsten voor de visser waren over het algemeen zeer mager. In navolging andere Zuiderzeeplaatsen kwam er in1903 een Spakenburgse particuliere visafslag maar met weinig succes nog geen 1/3 van de gevangen vis werd hier geveild en stopte in 1906. In 1916 kwam er een gemeentelijke afslag eerst een houtenschuurtje dat in 1923 omgezet werd in de huidige stenenpand. Er kwam een landelijke wettelijke veilingplicht (19??? tot 19???) de vissers moesten een eerlijke prijs voor hun waar kunnen krijgen. De overheden wilden ook een betere grip voor heffingen, belastingen e.d. In 1986 sloot de Spakenburgse visafslag en is nu een rijksmonument.

Oma hete met haar meisjesnaam van der Vlugt en is eind 1800 geboren

Mooie Boerderij waar mijn Oma geboren is,ben daar afgelopen zomer geweest

Onlangs fraai gerestaureerd pand, thans de vestiging van Historisch Genootschap Hendrik-Ido-Ambacht.

Mijn opa Cees Melis was smid enhoefsmid in Muiden. Bij mijn geboorte ben ik vernoemd naar opa Melis. Mijn moeder was de dochter van Cees Melis n.l. Dirkje Melis -Slokker en is in 1939 getrouwd met Jan Slokker.

Dit is een zink gegoten beeld ipv Gietijzer!

Hoi, Ik heb in groep 2 gezeten plm. 2 jaar 1970-1972 bij Br. Fredericus, mevr. Nellie en Dhr Wim Seems. namen van lot genoten weet ik niet meer. Mijn beste herinnering was de kamp tijd in Meijel met de fiets. Wim en Nellie waren 2 geweldige mensen met hun hond Zwiebertje. wie ik nog wel kan herinneren zijn Dick Rozema, ene jan met zijn broer. Tevens heb ik nog in de groep gezeten met Br. Willebrord (met zij snoepkast) en bij BR. Johannnes (groep met oudere jongens) kan me ook nog herinneren dat een deel jongens en meisjes overgingen van de stenen trappen naar Joep. wie wilt hierop reageren.

Een mooi "gebouw"; hij was mijn opa!

De gieterij heet Schütz en niet Sch tz waarschijnlijk de ü weg gevallen, is het geen zinken beeld ipv gietijzer?

Naam van de vermoedelijke maker is Schütz ipv Schuetz zat aan de Lageweg 27 te Zeist, zijn volledige naam Ludwig Wilhelm Schütz

Ik ben er geboren.Links boven hebben mijn ouders die na de oorlog uit Amsterdam gewoond.Mijn oudste broer en ik zijn er geboren.Mijn broer in 1948 en ik in 1950.De heer A.Dogger was,voor zover ik mij kan herinneren ,een achterneef van mijn moeder.

Nu MuziekCentrum van de Omroep (M.C.O.)

Deze boerderij is in 2019 in brand gevlogen en inmiddels door nieuwbouw vervangen

Er bestaat een boek over de geschiedenis van het Klooster en Zennewijnen .wij zijn daar op gegroeid en zijn omdat onze Oma daar woonde veel geweest en woonden aan de andere kant van het kerkhof onze moeder was dus een Sillevis de fam . Is dus in vrouwelijke lijn door gegaan.Als ik dit schrijf komen er veel herinneringen boven maar dat is te veel om hier neer te schrijven . Wij hadden in Zennewijnen een heerlijke jeugd. Leni en Margriet Hoogendijk

Het woonhuis De Kloosteresch is ontworpen door archtect Melius Krabshuis- ik heb hier de originele bouwtekeningen.

Ik zou graag contact willen hebben hiermee Ik ben op zoek naar een verzorgingshuis de verzorging heten t heem in Hilversum mijn oma en mijn vader hebben daar in het huis gewoond ik zocht deze huis dan nummer 9 en mijn vader zag hem ook staan en hij zag hij zee bovenste kamer met dat raampje daar heb jij geslapen Mijn vraag is is dat ooit een verzorgingshuis geweest vroeger

Deze buitenplaats is door mijn grootvader Piet Rosenhart gebouwd. Hij was aannemer te Haarlem. Piet Rosenhart had 2 dochters en 5 jongens, Een ervan was Antoon, mijn vader.

Zeer jammer dat de kleine bakstenen schoorsteen die er naast stond afgebroken is. Het was nu juist dat extra beeldbepalende van die wasserij. Ik vind trouwens toch dat de hele omgeving van het Bolwerk verpest is met die massieve nieuwbouw. Geef mij de jaren zestig maar zoals ik mij Gouda herinner.

Hellaas staat het gebouw er wat verpaupert bij. Ben wel geïnteresseerd in herinrichting, koop, huur, maar kan met geen mogelijkheid de eigenaar Dirk Klapwijk vinden. Wie kan mij in contact brengen?

Ik ben geboren op 17 Maart 1941 in het Jachthuis waar mijn ouders toen woonden.We hebben er tot april 1946 gewoond. De hele oorlogstijd dus. Er is een mooi boekje geschreven over het leven in die tijd door Maarten Fredy van der Rijneinink het beschrijft heel goed de dagelijkse gang van zaken.Ik hetinner me er natuurlijk heel weinig van, wel de storm van 6 of 7 september 1944 die beschreven is op bladzijde 137. Op bladzijde 227 wordt ik zelfs nog genoemd als kleintje van de dominee. Het boek heet: Brieven voor New York. Het zijn brieven gericht aan zijn Joodse vriendinnetje Fredy van der Rijn., later na mijn pensioen ben ik trouw bezoeker geworden van de Muziek uitvoeringen in het Huis te Linschoten.Het bos en het Huis vormen een mooie eenheid.

Bouw gestart in 1636, en gereed in 1638

Ook ik heb het boek gelezen Heel bijzonder verhaal

Een prachtige boerderij van ruim 150jaar oud. Helaas is er een verval opgetreden. Het wordt al bijna twee bewoond door een anti-kraakwacht! Er zijn dakpannen af, diverse liggen er schots en scheef waar kraaien zich hebben genesteld. Bij naderende herfstregen zal er enorme lekkage gaan optreden. Tegen de voorgevel, ramen en raamluiken is klimop (hedra) gaan groeien dat zich vasthechte in de verf van raamlijsten en raam-luiken, zo ook aan de stee en voeg werk. Het geheel is duidelijk waarneembaar van af de openbare weg, de IJweg in de Gemeente Haarlemmermeer. 25 juli 2022!!