Monument recensies

Verhaal gaat na Huurman nog verder, maar wordt hier niet vermeld. Sinds de jaren 90 (datum weet ik niet precies) is de gehele boerderij een woning. Op het erf zijn ook enkele woningen gerealiseerd.

Van 1953 - 1959 ben ik leerling op deze school geweest. Prachtig gebouw, mooie ligging op geaccidenteerd terrein - en was een feest aan het einde van de lesdag de trappen omlaag te mogen nemen. Leerling zijn daarentegen niet. Ik vond de sfeer wat benauwend - te streng, met name. Uitzondering: dhr. Dost, onderwijzer van de 6de klas, de laatste etappe voor het Lyceum. Die man was als schoolmeester zijn gewicht in goud waard.

Het was er nuttig en ik heb door deze info een voldoende. top site bedankt jantje

Raadhuis van Woensel is aan de binnenkant totaal gerenoveerd. Het zijn nu huur-woonunits. Mijn dochter trekt er deze maand in.

Wellicht kunt u foto 20093446 van de Aula van de Universiteit bij dit monument nog eens een keer vervangen door een foto van de kerkeraadskamer. Die heeft u vast wel ergens.

Kan iemand bevestigen dat tot begin jaren 60 in dit pand een onderdeel van het Korps Rijkspolitie gevestigd was?

Gevelankers 1849 op achtergevel zijn van een restauratie, boerderij is gebouwd in 1759

Correctie op bovenstaande: Vloeddijk 106 was een geheel met het achterhuis van huidig Vloeddijk 105. Het achterhuis was een dienstwoning, waarin keuken, woning koetsier ed. Op de zolder van 106 waren 2 meidenkamers. Het huis werd omstreeks 1890 voorzien van stadsgas voor verlichtingsdoelen. Rond 1900 was er een bank/effectenkantoor fa. Dikkers en Zonen, failliet gegaan door fraude. Daarna in de 20e eeuw maar enkele bewoners, een huisarts, een advocatenkantoor. In de tijd van het advocatenkantoor(1968-1992) is het voorhuis 105 aangekocht en toegevoegd, en in 1992 is het gesplitst, waarbij het achterhuis en het voorhuis samen 105 nieuw zijn geworden.Ook de tuin werd gesplitst. Tegen het koetshuis van 106 werd in de jaren '90 een extra garage gebouwd voor 106. De monumentale rode beuk achter 106, geplant omstreeks 1875 is 1998 gesneuveld. Het koetshuis heeft in de eerste helft 20e eeuw jarenlang gediend als kruidenopslag tbv de fa Siebrand, die tegenover de groene straat 109 haar likeurstokerij had.

Wat er hier beschreven wordt is niet de Bovenlandsche sluit die ligt verder richting Waalwijk

Die (gedeeltelijke en aangepaste) tekst van Job 3 vers 19 bij de toegangsbrug Jelsumerstraat nr. 2 luidt volgens mij getranslittereerd: katon wgadol sjam hewee, hetgeen ik begrijp als klein en groot zijn daar gevallen

Wat mooi! Ik heb mijn jeugd van 1953 tot 1957 in dit huis gewoond en meer herinneringen opgedaan dan de rest van mijn leven.Onze hond Fikkie die 5 jongen kreeg en Tonnie van Halteren en Dinie Ott,mijn vriendinnen van toen.En de Boekholtstraat en de meisjesschool met het Engel des Heere op vrijdag in de gang.En mijn eerste banaan...en de gezusters terlaak( vd Laak) met hun groentewinkel.Geboren op de Paardenmarkt 8 in 1948 in een gezin van 7 kinderen.Op 1 januari’s 1953 verhuisde wij naar de Heerenstraat(Herestraat).Ik zie nog mijn vader met een grote hangklok door de sneeuw lopen...wel een meter hoog in mijn kinderogen.Mijn broertje Clemens werd op 3 januari geboren in dat mooie huis op nummer 16.Nooit zal iets meer tot mijn verbeelding spreken dan dit geweldige huis.De achtertuin,de bioscoop in de straat,het electriciteitshuisje,de uitvaartopslag voor de paarden,de noodslacht,hervormde kerk,kosterswoning,het postkantoor op de hoek...een straat als een dorp met aan het eind een paar verpauperde arbeidershuisjes met een slop..Mijn jeugd in de notendop en nog zoveel meer.

Heel vaak ben ik, minstens tien keer, in deze leuke jeugdherberg geweest omdat het dichtbij Amsterdam lag. Fantastische tijden heb ik daar doorgebracht en veel leeftijd genoten ontmoet. Mijn eerste bezoek was 3 augustus 1963. Dit was het begin van twee weken vakantie door Nederland. Zelfs heb ik ook nog als assistent in de jeugdherberg in Soest gewerkt. Denk altijd met een goed gevoel aan de jeugdherbergen.

Heb er een jaar met mijn broertje gezeten. In 1961. Ken nog de geur en onbestendige kleur van de zondag vla. De witlof salade was heerlijk Marmite, waarvan ik dacht dat het appelstroop was en dik op m'n boterham smeerde was verschrikkelijk vies. De enige naam die ik mij vaag herinner was Carla koetje of kalekoetje.

U schrijft bouwjaar 1860, maar in 1834 woonde Ds. de Cock er al, dus het huis moet veel ouder zijn!

Het huis moet al veel eerder gebouwd zijn. Al in 1834 al bewoond werd door de. Hendrik de Cock. Op deze vraag hebben wij nooit antwoord gekregen. Wij wonen er al bijna 50 jaar.

Koetshuis gebouwd omstreeks 1640, is nog in originele staat met veel details van toen!!

Je begrijpt niet dat één van de oudste boerderijen van Zeeland (misschien wel dé oudste) zo weinig aandacht krijgt. Het staat er nog redelijk goed bij, al is het jammer dat er recent een nieuwbouwwoning naast is gekomen. Hopelijk geen voorbode. Wie helpt om dit monument voor het nageslacht veilig te stellen?

Prachtige boerderij die letterlijk en figuurlijk staat te verpieteren. In andere delen van Zeeland was zo'n object al lang al geconserveerd voor het nageslacht. Hopelijk staat er iets of iemand op om dit monument te behouden. Ik doe graag mee.

Het hagelkruis staat al sinds 1999 niet meer op dit adres. Het is in 1999 - na restauratie - verplaatst naar de hoek kruising Kerkhuisstraat/Pinksterbloemstraat.

De locatie van Vaartzicht staat onjuist op de kaart. De buitenplaats ligt aan de Leidsevaart. GPS: 52.373767, 4.621116

Het huis villa horstenburgh is van mijn bedovergrootvader van moederskant. hij was notaris. zijn portret hing in het oude raadhuis en is bewaard gebleven na de brand. mijn kleinzoons hebben u er over verteld. mijn moeder was suzanna haarselhorst geboren in rotterdam. 27-4-1908 en gestoirven 27dec 2000

Eigendom geweest van mijn familie

Hartelijk dank voor deze waardevolle omschrijving.

Ik ben eigenaar van dit pand sinds januari 2020. Ik het Zeeuws Archief heb ik onlangs de oorspronkelijke naam van het pand kunnen achterhalen: Den Oyevaar.

Het pand is volgens overlevering gebouwd in 1615. Op 15 augustus 1814 kwam het voor 2925 gulden in eigendom van de familie Hesseling, die er nog steeds in woont. Tot 1983 was hier hun loodgietersbedrijf in gevestigd.

Mijn vader heeft het complete kantoor ontworpen en de gevelstenen. Hij was technisch hoofdambtenaar/bouwkundige bij de Provinciale Waterstaat in ZuidHolland. Ook heeft hij veel tekenwerk aan de bruggen Waddinxveen, Boskoop en Alphen ad Rijn verricht en alle brugwachtershuisjes zijn van zijn hand.

Het moet een prachtig huis geweest zijn. Nu staat het er leeg en troosteloos bij. Wat zonde van dit prachtige gebouw. Rijksmonument? Wanneer gaat het Rijk dit pand opknappen en een bestemming geven?

Een reuzenboom in Drenthe Ik zag ze eens stil staan in een woud in Amerika levende hoge fossielen aan onze voeten, een herinnering uit een oeroude tijd maar van vandaag gebleven Als een stokoude prinses heb ik ze omarmd zacht gekust de bast alsof ik deze plek hier dacht te willen omvatten Ze stonden stil in het gelid en we telden de eeuwen in de hoogte, in de breedte van de stam als een machtige poot van een verdwenen mammoet in dit landschap Maar gisteren in Drenthe oog in oog op een verboden pad gestaan met een achterkleinkind daar opnieuw prinses gespeeld met mijn wijde armen zacht in dit nog jonge bos

Heb hier vanaf maart 78 t/m Jan 79 als meteo telexist luchtmacht gezeten als Dienstplichtig militair. Lichting 77-11. Draaide ochtend, avond en nachtdiensten.

Eigenaar. Bouwjaar pand 1665