Meer dan 63.000 rijksmonumenten


Voetgangersbrug 233 aan de westkant van de Hortusvijver, langs de Nieuwe Herengracht in Amsterdam

Weg En Waterwerk

Plantage Middenlaan 2
1018DD Amsterdam
Noord Holland

Bouwjaar: 1877


Beschrijving van Voetgangersbrug 233 aan de westkant van de Hortusvijver, langs de Nieuwe Herengracht

Inleiding In 1877 over de zich versmallende Hortusvijver aan de westzijde aangelegde vaste BRUG (met brugnummer 233) ter verbinding van de Nieuwe Herengracht en de vroegere overtuin van de Hortus Botanicus. De brug, waarover het Dr. D.M. Sluyspad loopt, is ook bekend als 'westelijke Hortusbrug'. De brug maakt onderdeel uit van het complex Hortus Botanicus Omschrijving Vaste boogbrug bestaande uit spanten en bruglichaam op gemetselde landhoofden met gietijzeren balusterleuningen en een brugdek van klinkers. De leuningen zijn geplaatst tussen vierkante geprofileerde pijlers met triglief en een bolvorm als bekroning. De doorvaarthoogte is op + 0.76 m NAP. Waardering Hortusbrug van algemeen belang als historisch-functioneel onderdeel van het complex Hortus Botanicus en vanwege zijn decoratieve waarde voor de aanleg. (bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed)

Rijksmonument nummer: 518275
Laatste wijziging: 2014-10-12 20:04:29.0

Recensies en ervaringen

Toevoegen

Wikipedia artikel

Dit artikel is volledig afkomstig van Wikipedia en valt onder de CC BY-SA licentie
Nieuwe Herengracht
De Nieuwe Herengracht, kijkend naar de Scharrebiersluis. Rechts het begin van het Entrepotdok.
De Nieuwe Herengracht, kijkend naar de Scharrebiersluis. Rechts het begin van het Entrepotdok.
Geografische informatie
Locatie       Amsterdam
Stadsdeel Centrum
Begin Amstel, tegenover Herengracht
Eind Entrepotdok / Schippersgracht
Postcode 1011, 1018
Detailkaart
Locatie van de gracht (donkerblauw)
Locatie van de gracht (donkerblauw)
Voorgevel Corvershof aan de Nieuwe Herengracht; circa 1920.
Corvershof aan de Nieuwe Herengracht gezien vanaf de Weesperstraat richting Amstel.
Grachtenpanden uit de 18e eeuw langs de Nieuwe Herengracht.

De Nieuwe Herengracht is een gracht in het centrum van Amsterdam. De gracht ligt in het verlengde van de Herengracht tussen Amstel en de Scharrebiersluis bij het Entrepotdok, in de Plantage in het oostelijk deel van de grachtengordel.

Geschiedenis

De in 1612 gegraven Herengracht is vernoemd naar de Heren Regeerders van de stad Amsterdam. Het deel tussen Leidsegracht en de Amstel behoort tot de uitleg van 1658. Bij de laatste uitbreiding werd het gedeelte aangelegd ten oosten van de Amstel tot aan de Schippersgracht, waar het water uitmondt in het IJ, sinds 1832 Oosterdok. Dit deel, de Nieuwe Herengracht, lag evenals de Nieuwe Keizersgracht en de Nieuwe Prinsengracht in het destijds welvarende deel van de Amsterdamse Jodenbuurt.

Sinds 1874 vormt de Nieuwe Herengracht een onderdeel van de vaarverbinding tussen de Amstel en het Oosterdok, respectievelijk het IJ. Voordien liep deze verbinding via de Zwanenburgwal en de Oudeschans. Ten behoeve van de scheepvaart werden de stenen welfbruggen vervangen door beweegbare bruggen, dit zijn de bruggen in de Weesperzijde (brug nr. 237; Walter Süskindbrug), de Weesperstraat (brug nr. 238; M.S. Vaz Diasbrug), de Muiderstraat (brug nr. 239; Hortusbrug) en brug nr. 50 in het verlengde van de Plantage Doklaan. In de jaren zestig en zeventig zijn deze door de huidige bruggen vervangen.

Bebouwing

Omdat door de uitbreiding de vraag verminderde, zijn hier enige bouwkavels geschonken aan liefdadigheidsinstellingen. Zo werd in 1682 de Hortus Botanicus Amsterdam (door het Amsterdamse stadsbestuur oorspronkelijk als medicinale kruidentuin bedoeld) naar de Nieuwe Herengracht verplaatst. Deze hortus botanicus gelegen aan de oever van de Nieuwe Herengracht bij de Hortusbrug (basculebrug nr. 239) en de Muiderstraat is één van de oudste botanische tuinen ter wereld.

Rond 1682 werd in opdracht van de Diaconie van de Gereformeerde (later: Hervormde) Gemeente tussen de Nieuwe Herengracht en de Nieuwe Keizersgracht in monumentale klassieke stijl de Amstelhof gebouwd, als tehuis voor hulpbehoevende bejaarden. De bouw werd mogelijk gemaakt door een legaat en de schenking van de bouwgrond door het stadsbestuur. Het bleef tot 2007 als verpleeghuis in gebruik. Het complex is ingrijpend verbouwd. In 2009 opende de Hermitage Amsterdam, een dependance van het museum de Hermitage in Sint-Petersburg hier de deuren.

Achter de Hermitage Amsterdam liggen aan de Nieuwe Herengracht 18 en 20 de 18e-eeuwse huizen Het Corvershof[1] en Amstelrank. De monumentale gebouwen werden eveneens in opdracht van de Diaconie gebouwd ter huisvesting en verzorging van bejaarden en zieken. Ze maken, evenals het aan de Nieuwe Keizersgracht gelegen Van Limmikhof en Hodshonhof, deel uit van het Amstelhoven-complex waar vroeger ook het gebouw waarin nu de Hermitage Amsterdam is gehuisvest, toe behoorde. Zij delen de door Bureau Mien Ruys ontworpen gemeenschappelijke tuin. In de huizen zijn nog steeds aan de Protestante Diaconie Amsterdam verwante organisaties gevestigd. Amstelrank biedt onderdak aan Het Wereldhuis, waar men vluchtelingen bijstaat.

Architectuur en gebouwen

  • Een typisch voorbeeld van een verhoogde lijstgevel met kleine halfcirkelvormige middenverhoging vindt men op Nieuwe Herengracht 99, afgebouwd in 1700. Jan Weenix schilderde aan het einde van de 17e eeuw vijf vaste schilderijen (behangsels) voor dit huis. De opdrachtgever was Jacob H. de Granada, eigenaar van een plantage in Suriname. Vanwege de grote zaal aan de voorkant met uitzicht op de Plantage was dat huis in trek bij kunstliefhebbers. De schilderijen werden in 1923 onderhands verkocht aan William Randolph Hearst, voor het Hearst Castle aan de Californische kust. De doeken zijn vervolgens verspreid geraakt over de halve wereld.
  • Het enige naakt dat de schilder Jacob de Wit schilderde is afkomstig uit de Nieuwe Herengracht 99. Het paneel is in opdracht gemaakt voor de bibliotheek van Isaac de Pinto en hangt in het Amsterdams Historisch Museum.
  • Het dubbele huis Nieuwe Herengracht 103, met een zandstenen lijstgevel in Lodewijk XV-stijl, een deur- en raamomlijsting en een deftige frontale stoep en het rococo-sierhek. Aaron Joseph de Pinto, 1710-1758, een rijke joodse koopman en kunstverzamelaar kocht het laat-17de-eeuwse pand in 1734 en liet het in 1751 grondig verbouwen en van een nieuwe (huidige) voorgevel voorzien.[2]
  • Het dubbel huis op Nieuwe Herengracht 143 uit 1720 heeft een zandstenen gevel voorzien van geblokte hoeklisenen, gebeeldhouwde middentravee, met in het midden een verhoogde rechte lijst met consoles.

Bekende bewoners

Zie ook


Monumenten in de buurt van Voetgangersbrug 233 aan de westkant van de Hortusvijver, langs de Nieuwe Herengracht in Amsterdam

Kasgebouw van de Hortus Botanicus Amsterdam

Plantage Middenlaan 2
Amsterdam
Kasgebouw van de Hortus Botanicus. Laag langgerekt gepleisterd gebouw in nog vaag doristische trant (midden XIX ?). Schilddak. Voorgevel met..

Ingangshek van de Hortus

Plantage Middenlaan 2
Amsterdam
Ingangshek van de Hortus Botanicus. Gebosseerde, door vazen bekroonde bakstenen pijlers waartegen het oude en het nieuwe wapen van Amsterdam..

Voetgangersbrug 232 over het midden van de Hortusvijver bij het Hortusplantsoen

Plantage Middenlaan 2
Amsterdam
Inleiding In 1877 over de zich in het midden versmallende Hortusvijver aangelegde vaste BRUG (met brugnummer 232). De ijzerconstructie is u..

Palm- en varkenskas van de Hortus

Plantage Middenlaan 2
Amsterdam
Inleiding In 1912 tot stand gekomen PALMEN- EN VARENKAS, in opdracht van Publieke Werken en vermoedelijk naar ontwerp van J.M. van der Mey,..

Hortulanuswoning, thans in gebruik als entreegebouw van de Hortus

Plantage Middenlaan 2a
Amsterdam
Inleiding In oorsprong 17de-eeuws, doch in 1862 in chaletstijl verbouwde HORTULANUSWONING, thans in gebruik als entreegebouw van de Hortus,..

Kaart & Routeplanner

Route naar Voetgangersbrug 233 aan de westkant van de Hortusvijver, langs de Nieuwe Herengracht in Amsterdam

Foto's (2)