Meer dan 63.000 rijksmonumenten


Pakhuis in ambachtelijk-traditionele stijl (Douwe Egberts) (Johannes Hesselhuis) in Joure

Nijverheid Industrie

Geelgietersstraat 1
8501CA Joure (gemeente Skarsterlân)
Friesland

Bouwjaar: 1898
Architect: J.H. Borger Borger 1898 J.H. Borger


Beschrijving van Pakhuis in ambachtelijk-traditionele stijl (Douwe Egberts) (Johannes Hesselhuis)

Inleiding Het PAKHUIS, gebouwd in 1898 in Traditioneel-ambachtelijke stijl, maakte onderdeel uit van het bedrijf Douwe Egberts. Het werd gebouwd in de tuin van het herenhuis 'Midstraat 99', waar inpandig de koffiebranderij en tabakskerverij waren gevestigd. De panden waren eigendom van familie de Jong, de nazaten van Douwe Egberts. Tot 1913 vonden de meeste van de bedrijfsactiviteiten in het pakhuis plaats, daarna in de fabriek in Snikzwaag die dat jaar werd geopend. Nadien was in het pakhuis enkel nog de theepakkerij gevestigd, die uiteindelijk in 1933 eveneens verhuisde naar Snikzwaag. Sinds 1976 behoort het pand toe aan het museum "Johannes Hessel-huis" en dient het als hoofdgebouw. Johannes Hessel de Jong, later fabrieksdirecteur, legde in 1898, op vierjarige leeftijd, de eerste steen van het pakhuis. Het pand is gelegen aan een doodlopend kanaaltje met aanlegsteiger vanuit de Overspitting. In de jaren '80 is aan de zuidzijde van het pakhuis een verbindingsweg aangelegd tussen de Geelgietersstraat en Lijnbaanstraat, waardoor het pakhuis werd losgekoppeld van de tuin van het herenhuis. Het geboortehuis van de grondlegger van het bedrijf, Egbert Douwes, dat in Idskenhuizen stond, werd in 1981 steen voor steen opnieuw opgebouwd in de tuin bij het pakhuis. Het pakhuis is vrij gaaf en de nieuwe museale bestemming heeft weinig veranderingen met zich meegebracht. Aan de noordzijde van het pand is een verbinding gemaakt met het buurpand. Deze aanbouw, het buurpand, het hekwerk aan de passage, evenals het geboortehuis van Egbert Douwes, vallen wegens te weinig monumentale waarde of te geringe ouderdom buiten de bescherming van rijkswege. Omschrijving Het pakhuis is een rechthoekig pand van drie bouwlagen onder een mansardedak dat is gedekt met een zwarte gegolfde Friese pan. De gevels zijn opgetrokken in gele baksteen met uitzondering van de zuidgevel die is uitgevoerd in een donkerrode baksteen. Het hemelwater wordt opgevangen in een eenvoudige bakgoot op klossen. De oostzijde die grenst aan het kanaaltje heeft twee dubbele toegangsdeuren op straatniveau, een dubbele deur op de verdieping en een dubbele deur met hijsbalk in een dakkapel bij de kap. De begane grond heeft vijf- en de verdieping zes elfruits-vensters in een stalen kozijn met stalen roeden, een segmentboog en een gemetselde onderdorpel. De stalen ankers van de verdiepingsvloeren zijn zichtbaar. De westgevel is nagenoeg identiek aan de oostgevel. De zuidgevel bevat twee gevelstenen; één gelegd door Johannes Hessel de Jong op 16 november 1898 en één ter gelegenheid van de opening van het museum op 1 juli 1976. Links in de gevel zit op de verdieping een dubbele deur. De begane grond heeft vier- en de eerste en tweede verdieping hebben ieder drie vensters, identiek aan die in de zijgevels. De gevel heeft een betonnen plint en een betonnen afdeklijst bij het dak die rust op twee aanzetstenen met een voluutmotief. De noordgevel heeft op de begane grond een aanbouw die een verbinding vormt met een buurpand. De eerste verdieping heeft twee- en de tweede verdieping heeft drie vensters. Het INTERIEUR heeft weinig wijzigingen ondergaan. Het pand is gedeeltelijk gecompartimenteerd, maar zodanig dat deze ingrepen verwijderbaar zijn. De zware houten constructie en houten verdiepingsvloeren zijn nog aanwezig. Waardering Het pakhuis, gebouwd in 1898 aan de Geelgietersstraat te Joure, is van algemeen cultuurhistorisch en architectuurhistorisch belang: - als bijzondere uitdrukking van een sociaal-economische ontwikkeling; - als essentieel onderdeel van een groter geheel dat architectuurhistorisch en cultuurhistorisch van algemeen belang is; - vanwege de redelijke gaafheid van interieur en exterieur. (bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed)

Rijksmonument nummer: 514073
Laatste wijziging: 2014-10-12 19:38:37.0

Recensies en ervaringen

Toevoegen

Wikipedia artikel

Dit artikel is volledig afkomstig van Wikipedia en valt onder de CC BY-SA licentie
D.E. Master Blenders 1753 NV
Fabriek in Utrecht
Fabriek in Utrecht
Oprichting Joure, Friesland in 1753
Sleutelfiguren Pierre Laubies (CEO)
Hoofdkantoor Oosterdoksstraat 80
1011 DK Amsterdam
Werknemers meer dan 7.000 werknemers
Producten Koffie en thee voor thuisgebruik, koffiesystemen en koffieshops
Omzet € 2.680 miljoen (2012-2013)
Winst Gestegen € 277 miljoen (2012-2013)
Website douwe-egberts.com
Portaal  Portaalicoon   Economie
Joure: De Witte Os (2006)
Groningen: geschenkenwinkel (2012)
De gebouwen van de oude fabriek in Joure
Reclameobject (2007)

Douwe Egberts (of DE) is een Nederlandse onderneming die koffie, thee en andere levensmiddelen verwerkt en verhandelt. Het bedrijf werd opgericht in 1753. In 1978 is het bedrijf na een aantal stappen uiteindelijk volledig in handen gekomen van het Amerikaanse bedrijf Sara Lee. Medio 2012 werd het bedrijf verzelfstandigd en gaat DE naar de beurs als D.E. Master Blenders 1753 NV. Na een bod op alle aandelen komt het bedrijf eind 2013 volledig in handen van een Duitse investeerder.

Geschiedenis

Douwe Egberts is ontstaan toen Egbert Douwes en zijn vrouw Akke Thysses van zijn geboortedorp Idskenhuizen naar het nabijgelegen Joure verhuisden om daar op 11 maart 1753 een "winkel in koloniale waren" te beginnen. Douwes en zijn vrouw verkochten artikelen die 'tot de genoegens van het dagelijks leven behoren', waaronder ook kruidenierswaren, chocolade en zuidvruchten.

In 1780 werd het bedrijf overgedragen aan zoon Douwe Egberts (1755-1806) - wiens naam het bedrijf nog steeds draagt - en diens vrouw Ymke Jacobs Visser. DE hield zich bezig met de bewerking en het meleren van koffie, thee en tabak.

Onder leiding van zoon Douwe Egberts werd het bedrijf uitgebreid buiten de stadsgrenzen van Joure. Daarmee werd hij niet alleen de naamgever, maar ook de grondlegger van de expansie van het bedrijf. Na het overlijden van Egberts in 1806 werd het bedrijf voortgezet door zijn tweede vrouw Lysbeth Mintjes.

Douwe Egberts is verantwoordelijk voor het aanplanten van de Haulsterbossen.

Na de Tweede Wereldoorlog begon het bedrijf aan de internationale expansie door vestigingen te openen in Frankrijk, Spanje en Denemarken, en vanaf 1948 ook in België.

  • In 1968 werd er een houdstermaatschappij opgericht, Koninklijke Douwe Egberts.
  • In 1969 werd Kanis & Gunnink overgenomen.
  • In 1978 werd DE overgenomen door de Sara Lee Corporation.
  • In 1987 werd Duyvis overgenomen.
  • In 1989 werd Van Nelle overgenomen.
  • In 1998 werden de tabaksgerelateerde bedrijfsonderdelen verkocht aan Imperial Tobacco en de eerst overname gerealiseerd in Brazilië.
  • In 2001 werd DE Café opgericht en werd de Senseo geïntroduceerd.
  • In 2006 werd Duyvis verkocht aan de frisdranken- en snackproducent PepsiCo.
  • In 2011 werd Coffee Company overgenomen.[1]
  • In 2012 werd DE afgesplitst van Sara Lee en weer een zelfstandig bedrijf onder de naam D.E Master Blenders 1753 NV
  • In maart 2013 deed JAB een bod op alle aandelen
  • Op 26 oktober 2013 verdween D.E Master Blenders 1753 NV weer van de beurs
  • In mei 2014 wordt de fusie met de koffieactiviteiten van Mondelez aangekondigd

Terug naar de beurs

Begin maart 2012 heeft Sara Lee besloten Douwe Egberts af te stoten. Sara Lee kondigde aan de oude aandelen van het bedrijf per medio juni te splitsen in een nieuw aandeel Sara Lee, een aandeel D.E. Master Blenders 1753 én een dividend uit te keren van $ 3 per aandeel.[2]

Op 12 juni 2012 ging de handel in aandelen D.E Master Blenders 1753 van start op NYSE Euronext te Amsterdam. De onderneming is actief in Europa, Brazilië, Australië en Thailand en telt ongeveer 7.500 medewerkers wereldwijd.[3]

Kort na de beursintroductie ontdekte het bedrijf bij het opmaken van de jaarcijfers 2012 boekhoudkundige onregelmatigheden bij de Braziliaanse activiteiten.[4] Oninbare vorderingen, voorraden en verkopen zouden onjuist in de administratie zijn verwerkt. De aanpassingen leidden tot een afname van het eigen vermogen met € 85-95 miljoen en van het resultaat met circa € 45-55 miljoen over het gebroken boekjaar 2012.

In oktober 2012 werd het aandeel D.E Master Blenders 1753 opgenomen in de de AEX index. Het bedrijf nam de plaats in van Tom Tom, dat degradeerde naar de AMX Index.

Overnamebod

Op 28 maart 2013 maakte D.E Master Blenders 1753 bekend onderhandelingen te voeren met een groep Duitse investeerders onder leiding van Joh. A. Benckiser (JAB) om DE over te nemen.[5] De Duitse investeerders waren al grootaandeelhouder in het bedrijf en overwogen een bod te doen van € 12,75 per aandeel.[5] Op 18 september 2013 werd het bod onvoorwaardelijk. JAB, via investeringsgroep Oak Leaf, had op dat moment 91,84% van de aandelen in handen.[6] Pierre Laubies werd de nieuwe CEO. De Fransman heeft ruim 25 jaar ervaring in de consumentengoederenindustrie en werkte het grootste deel van zijn loopbaan bij het Amerikaanse bedrijf Mars. Daar was hij topman van de huisdiervoedingactiviteiten.[6] De Nederlander Bart Brecht werd bestuursvoorzitter en Jan Bennink stapte op.[6]

Fusie met Mondelēz

In mei 2014 maakten D.E Master Blenders 1753 en het Amerikaanse Mondelēz bekend hun koffieactiviteiten te willen samenvoegen.[7] Mondelez maakt gebruik van de merknamen Jacobs en Carte Noire en behaalde een omzet van € 2,9 miljard.[7] De combinatie wordt het grootste koffiebedrijf ter wereld en zal verdergaan onder de naam Jacobs Douwe Egberts. JAB wordt voor 51% eigenaar van de joint venture en Mondelez krijgt met 49% een minderheidsbelang.[7] Mondelez ontvangt verder nog € 3,6 miljard voor zijn inbreng.[7] Op 5 mei 2015 werd toestemming gekregen van de Europese Commissie, op voorwaarde dat Mondelēz haar Carte Noire-activiteiten in de Europese Economische Ruimte afstoot, dat Douwe Egberts haar Merrild-activiteiten verkoopt en dat Douwe Egberts haar Senseo-merk in Oostenrijk in licentie geeft.[8]

Merken en deelbedrijven

Merken

Verantwoord ondernemen

Volgens het bedrijf zelf heeft DE een beleid gericht op het duurzaam verbeteren van de economische en sociale positie van kleine boeren. In 2002 werd daartoe de DE Foundation opgericht. Deze ondersteunt koffieboeren in het verbeteren van kwaliteit en duurzaamheid van teelt waarbij de certificering van Utz Certified als standaard dient.

In 2004 deed de Koffiecoalitie onderzoek naar de bedrijfsvoering van DE. De werkomstandigheden op plantages in Kenia en Brazilië waar DE koffie inkoopt bleken verre van optimaal: geconstateerd werden schending van arbeidsrechten, lonen onder het bestaansminimum, kinderarbeid, gezondheidsklachten door onbeschermd gebruik van pesticiden, seksuele intimidatie van vrouwen en bedreiging van mensen die lid willen worden van een vakbond. Volgens het onderzoek was 4% van de omzet in Nederland afkomstig van duurzaam geproduceerde koffie.

In 2006 heeft Douwe Egberts “Burendag” in het leven geroepen. In 2008 ontstond de samenwerking met het Oranje Fonds. Met Burendag willen beide organisaties mensen dichter bij elkaar brengen. Douwe Egberts verzorgt de koffie die tijdens de activiteiten wordt geschonken. Het Oranje Fonds biedt mensen in buurten een financiële bijdrage om op Burendag activiteiten uit te voeren.

In 2007 verloor DE een rechtszaak[9] tegen de provincie Groningen. De voorzieningenrechter bepaalde dat de provincie bij openbare aanbesteding mag eisen dat koffie voldoet aan het Max Havelaar-keurmerk, dat zich specifiek op verbetering van de positie van kleine koffie boeren richt. Naar aanleiding van een soortgelijke aanbesteding van de provincie Noord-Holland is de Europese Commissie een inbreukprocedure tegen de Nederlandse Staat gestart. Eind 2011 is deze procedure voor het Hof van Justitie van de Europese Unie geweest, in het advies van de advocaat-generaal is alsnog vastgesteld dat dit in strijd is met Europese Aanbestedingsregels, maar een definitieve uitspraak is nog niet gedaan.[10] De uitspraken hebben gevolgen voor het inkoopbeleid van de Nederlandse Rijksoverheid en alle lagere overheden, die in 2010 voor 100 dan wel 50 procent duurzaam gaan inkopen. In een onderzoek van Oxfam International naar de bijdragen van de vier grote internationale koffiebranders (Nestlé, Kraft, Sara Lee en Procter & Gamble) blijkt dat Sara Lee zo'n 2 - 2,5% van het marktaandeel wereldwijd duurzaam geproduceerde koffie inkoopt. Sara Lee heeft de doelstelling aangenomen om in 2008 in totaal 20 miljoen kilo duurzame koffiebonen te kopen. Het streven van het concern is “om binnen afzienbare tijd” alleen maar duurzame koffie te verkopen.

In 2010 heeft Douwe Egberts een nieuw duurzaamheidsprogramma gepubliceerd: “Van teelt tot kop”. In dat jaar was het volume duurzaam gecertificeerde koffie van Sara Lee gegroeid naar 40 miljoen kilo. Sara Lee is de grootste afnemer van UTZ certified koffie wereldwijd. Sara Lee maakte bekend tot 2015 het volume duurzame koffie verder uit te bouwen tot totaal 350 miljoen kilo, ofwel meer dan 20% van Sara Lee’s jaarlijkse koffie volume.[11]

In 2011 ontving Douwe Egberts de “Lean & Green” award van de Nederlandse overheid voor de initiatieven op het gebied van duurzame logistiek. De verbeteringen die samen met partners in de logistieke keten worden behaald, reduceren tot 2013 20% CO2-uitstoot. Sinds 2004 werkt Sara Lee al samen met partners Kuehne + Nagel, Nutricia en Unilever in het zogenaamde FLAME netwerk. De onderneming maakte ook bekend in een tweede stoomketel in de fabriek in Joure te investeren, die geschikt is voor koffiedik. Koffiedik uit het productieproces in de fabriek wordt vergist en verbrand ter opwekking van groene energie. De eerste stoomketel voor koffiedik werd in 1967 geplaatst.[12]

Punten

Verzamelde punten van Douwe Egberts koffie en thee

Veel gebruikers van Douwe Egberts-producten in Nederland sparen de waardepunten die zich op de verpakkingen bevinden. 200 waardepunten vertegenwoordigen een waarde van 1 euro. Met de gespaarde punten en eventuele bijbetaling kunnen in Blokker filialen allerlei Douwe Egberts artikelen worden aangeschaft. Tot 25 oktober 2014 verkocht Douwe Egberts deze producten in haar eigen DE-winkels.

Resultaten

De onderneming heeft een gebroken boekjaar dat loopt van begin juli tot eind juni. De cijfers over de drie jaren tussen 2008/2009 tot en met 2010/2011 hebben een pro-forma karakter; het bedrijf bestond toen nog niet als zelfstandige onderneming, maar maakte deel uit van de Sara Lee Corporation. De cijfers zijn opgemaakt met het oog op de beursnotering van D.E Master Blenders 1753.

Als gevolg van een niet correcte weergave van de resultaten in Brazilië in voorgaande jaren, heeft de onderneming de resultaten over 2010/2011 herzien. Het nettoresultaat over dit gebroken boekjaar komt nu uit op € 267 miljoen, circa € 9 miljoen lager zoals weergegeven in het prospectus. Over 2011/2012 werd een resultaat gerapporteerd van € 267 miljoen; worden daar de met Brazilië verband houdende lasten van afgetrokken, dan resteert een nettoresultaat van € 100 miljoen.[13] In 2012/2013 had het bedrijf € 111 miljoen aan speciale kosten. Die hadden betrekking op de herstructurering, de invoering van een nieuw businessmodel en de kosten in verband met de overname door JAB. Na aftrek van deze speciale kosten kwam de winst uit op € 196 miljoen. Deze buitengewone kosten zijn niet in de tabel hieronder verwerkt.

bedragen luiden in miljoenen
Jaar Omzet Bedrijfsresultaat Nettoresultaat
2008/2009 Gestegen € 2.235 Gestegen € 346,5 Gestegen € 338,5
2009/2010 Gestegen € 2.316 Gestegen € 346,7 Gestegen € 240,0
2010/2011[14] Gestegen € 2.602 Gestegen € 331,3 Gestegen € 276,0
2011/2012[15] Gestegen € 2.793 Gedaald € 321 Gedaald € 267
2012/2013[16][17] Gedaald € 2.680 Gedaald € 255 Gestegen € 277

Archief

  • In 2007 werden de archieven van Douwe Egberts, betreffende de familie de Jong, van Sara Lee in Utrecht overgedragen aan het Fries Historisch en Letterkundig Centrum Tresoar in Leeuwarden.

Externe link


Monumenten in de buurt van Pakhuis in ambachtelijk-traditionele stijl (Douwe Egberts) (Johannes Hesselhuis) in Joure

Geelgieterij 1 Voorm. geelgieterij Keverling, gieterij

Geelgietersstraat 11
Joure (Gemeente Skarsterlân)
GEBOUW I: in 1854 in gele friese steen opgetrokken twee bouwlagen tellende voormalige gieterij onder met pannen gedekt zadeldak; raam- en de..

Geelgieterij 2 Voorm. geelgieterij Keverling, ovengebouw en slijperij

Geelgietersstraat 6
Joure (Gemeente Skarsterlân)
GEBOUW II: in 1911 uit gele friese steen en oranje-rode (sier)steen opgetrokken gebouw met (alleen voor wat betreft het exterieur) een als h..

Geelgieterij 3 Voorm. geelgieterij Keverling, "zaal voor daklozen"

Geelgietersstraat 6
Joure (Gemeente Skarsterlân)
GEBOUW III: een in aanleg vermoedelijk eveneens begin 20e-eeuws gebouw - de voormalige z.g. zaal voor daklozen - in 1954 verbouwd en aangepa..

Herenhuis in eclectische stijl met aangebouwd fabrieksgedeelte en kantoor (Douwe Egberts)

Midstraat 99
Joure (Gemeente Skarsterlân)
Inleiding Statig Eclectisch HERENHUIS met aangebouwd FABRIEKsgedeelte en KANTOOR. Het samengestelde gebouw is verbonden met de geschiedenis..

Witte Os De Witte Os (Douwe Egberts)

Midstraat 97
Joure (Gemeente Skarsterlân)
Inleiding De WINKEL-TABAKSFBRIEK genaamd "De Witte Os" is in 1871 door de nazaten van Douwe Egberts aangekocht. Het aangrenzende pand, tege..

Kaart & Routeplanner

Route naar Pakhuis in ambachtelijk-traditionele stijl (Douwe Egberts) (Johannes Hesselhuis) in Joure

Foto's (1)