Meer dan 63.000 rijksmonumenten


Gedenknaald voor Menno Simonsz in Witmarsum

Overig

It Fliet 1
8748EA Witmarsum (gemeente Súdwest Fryslân)
Friesland

Bouwjaar: 1879


Beschrijving van Gedenknaald voor Menno Simonsz

Inleiding Monument uit 1879 bestaande uit: GEDENKNAALD in sobere Eclectische trant met Neo-renaissance motieven, twee HEKWERKEN, OMGRACHT TERREIN, gemetselde DAM en met bomen beplante LAAN. Het monument in is opgericht in 1879 ter herinnering aan Menno Simonsz (Witmarsum 1496-Wüsterfelde, bij Lübeck 1561) - leidsman der doopsgezinden en indertijd actief vanuit Witmarsum. Op dit voormalige huiskavel in de buurtschap Vliet (It Vliet) stond eertijds het woonhuis van Menno Simonsz. Het werd in 1828 vervangen door een huiskerkje, dat omstreeks 1878 werd afgebroken ten gunste van een nieuwe kerk in het dorp. De GEDENKSTEEN uit dit kerkje is bewaard gebleven en in een muurtje ingemetseld. Het terrein ligt aan oost-kant van Witmarsum en is vanaf It Fliet toegankelijk via een bakstenen dam met gietijzeren hekwerk. Omschrijving Gedenknaald van grijze hardsteen, staande op even oplopende (geelbakstenen) verhoging en bestaande uit basement (met aan vier zijden inscripties gevat tussen geprofileerde steunbeertjes), waarop een afgeknotte naald met eenvoudig, deels gebosseerd profielwerk. Rondom een gietijzeren hekwerk, dat bestaat uit bewerkte hekpalen, eenvoudig stijl- en regelwerk en toegangshekje. In een gemetseld muurtje voor het monument bevindt zich de hardstenen gedenksteen (vermoedelijk uit 1828) met tekst in lopend schrift. Op de bakstenen dam over de omgrachting staat een gietijzeren hekwerk bestaande uit twee bewerkte hekpalen, een dubbel toegangshek en twee zijvleugels van eenvoudig stijl- en regelwerk. Waardering Monument uit 1879 bestaande uit een gedenknaald met twee hekwerken, gedenksteen, omgracht terrein en laan, van algemeen belang: - wegens de ouderdom; - wegens de kenmerkende sobere vormgeving en het materiaalgebruik; - wegens de herinnering aan de Doopsgezinde leidsman Menno Simonsz.; - wegens de bijzondere ligging op een omgracht terrein, waar eertijds het woonhuis van Menno Simonsz en nadien een kerkje hebben gestaan. (bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed)

Rijksmonument nummer: 513538
Laatste wijziging: 2014-10-12 20:04:29.0

Recensies en ervaringen

Toevoegen

Wikipedia artikel

Dit artikel is volledig afkomstig van Wikipedia en valt onder de CC BY-SA licentie
Menno Simons
Menno Simons
Menno Simons
Algemene informatie
Volledige naam Menno Simons
Geboren Witmarsum, 1496
Overleden Bad Oldesloe, 31 januari 1561
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Overig
Religie Rooms-Katholiek, later Doopsgezind
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Menno Simons (Witmarsum, ca. 1496Bad Oldesloe (Sleeswijk-Holstein), 31 januari 1561), Fries: Minne Simens, was een Nederlands, rooms-katholiek priester en leidinggevende anabaptistische reformator (kerkhervormer).

Levensloop

Hij werd in Utrecht tot priester gewijd, en werd in 1524 aangesteld als kapelaan in Pingjum. Hij sympathiseerde eerst met Luther in de jaren 20 van de 16e eeuw, daarna voelde hij zich meer aangetrokken door Huldrych Zwingli. Rond 1531 raakte hij onder de indruk van de uit Zwitserland stammende anabaptisten, ook wel dopers of wederdopers genoemd, maar in 1532 werd hij pastoor te Witmarsum. Hij preekte in de jaren 34-36 vurig tegen de militante praktijken van Jan van Leiden en Jan van Batenburg. In 1535 liet hij zich echter opnieuw dopen (wederdopen; hij was reeds als kind gedoopt in de katholieke Kerk), en daarmee kwam het tot een openlijke breuk met de Rooms-Katholieke Kerk. Op 30 januari 1536 verliet hij Witmarsum. In verband met de vervolgingen vertrok hij naar Groningen en Oost-Friesland. Bij de vergaderingen van Bocholt (1536) en Oldenburg (1538) was zijn aanhang nog een minderheid ten opzichte van die van David Joris, maar later zouden de mennonieten, vooral in Noord-Amerika, de hoofdstroming van de doopsgezinden worden.

Simons organiseerde door heel het Duits-Nederlandse taalgebied de gemeenten, wees leidslieden aan, en steunde zijn geloofsgenoten schriftelijk. In 1539 verscheen zijn 'Fundamentenboek', 'Dat Fundament des Christelycken leers', dat in zijn geloofsgroep zeer geliefd was. Simons was streng op de levenshouding: de gemeente moest 'zonder vlek of rimpel' (Ef. 5:27) zijn. Hij legde daarbij de nadruk op de noodzaak van geestelijke wedergeboorte, het zuivere apostelschap van de christelijke gemeente en verwierp de kinderdoop als Bijbels niet-gefundeerd. Hij bleef verdacht vanwege zijn leer over Christus, welke hij aan Hoffman had ontleend: het eeuwige Woord van God zou niet de menselijke natuur verkregen hebben uit Maria, maar het Woord was vlees geworden door een scheppende daad van God.

Menno Simons (1854)

Menno Simons overleed op 65-jarige leeftijd te Bad Oldesloe in Sleeswijk-Holstein en ligt daar begraven onder een linde die, naar wordt aangenomen, door hem zelf is geplant.[1] Op 11 september 1878 werd bij zijn geboortedorp een monument onthuld ter nagedachtenis aan Simons. Op de plaats van het monument heeft vroeger een huisje gestaan, waarin de Doopsgezinden bijeen kwamen. Simons zou zijn geloofsgenoten hier hebben toegesproken.

Mennonieten

Doopsgezinden worden ook wel mennonieten of menisten genoemd. Diverse groepen gelovigen in de Verenigde Staten noemen zich "Mennonite Church". Er zijn doopsgezinden in alle werelddelen te vinden.

Grote groepen mennonieten zijn in en na de Tweede Wereldoorlog uit Rusland verdreven, vanwege vermeende contacten met de Duitse bezetters. Een deel van deze mennonieten is in Canada terechtgekomen.[bron?] Momenteel zijn er meer dan 1,3 miljoen doopsgezinden wereldwijd.

Menistenleugen

Een menistenleugen is een door niet-doopsgezinden gebruikte term voor een halve waarheid, of voor het ontwijken van de waarheid.[2]

Documentatie over Menno Simons

Een belangrijke (internationale) verzameling boeken, prenten, tijdschriften en andere documenten bevindt zich in de Bibliotheek van de Verenigde Doopsgezinde Gemeente Amsterdam (VDGA), die is ondergebracht bij de Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam. Zo is hier onder meer de Troostbrief der weduwen van 18 mei ca. 1550. Het is het enige bewaard gebleven handschrift van Simons, geschreven in het Overlandse dialect van Noord-Oost Nederland en Noord-Duitsland. Deze brief telt 43 regels.

Literatuur

Sporen van Menno: het veranderende beeld van Menno Simons en de Nederlandse mennisten / Piet Visser; met medew. van Mary Sprunger & Adriaan Plak. Krommenie [etc.]: Knijnenberg [etc.], 1996. Uitgave in samenw. met de Universiteitsbibliotheek van Amsterdam en de Eastern Mennonite University, Harrisonburg. - Uitg. ter gelegenheid van de viering in 1996 van de 500e geboortedag van Menno Simons.

Zie ook

Externe link


Monumenten in de buurt van Gedenknaald voor Menno Simonsz in Witmarsum

Onderneming De Onderneming

Molenweg 43
Witmarsum (Gemeente Súdwest Fryslân)
Korenmolen. Bovenkruier met stelling, 1850.

Koepelkerk. Hervormde kerk

Kerkplein 1
Witmarsum (Gemeente Súdwest Fryslân)
Ned.Herv.Kerk. In 1633 in gotiserende trant herbouwde kerk en in 1819 aan de westzijde eveneens van driezijdige sluiting voorzien en met klo..

Zuivelfabriek 1 Zuivelfabriek "De Goede Verwachting", fabrieksgebouw

Pingjumerstraat 2
Witmarsum (Gemeente Súdwest Fryslân)
Inleiding De Coöperatieve ZUIVELFABRIEK "De Goede Verwachting" te Witmarsum is in 1896 en 1915-1920 gebouwd. Het oorspronkelijke complex b..

Zuivelfabriek 2 Zuivelfabriek "De Goede Verwachting", directeurswoning

Pingjumerstraat 2
Witmarsum (Gemeente Súdwest Fryslân)
Inleiding De voormalige DIRECTEURSWONING hoort bij de voormalige coöperatieve zuivelfabriek "De Goede Verwachting" uit 1897-1915/ 1920, nu..

Gekroonde Roskam De Gekroonde Roskam

Kaatsplein 3
Witmarsum (Gemeente Súdwest Fryslân)
Groot pand met verdieping onder schilddak uit plm 1867. Langs voorzijde galerij op gietijzeren kolommen.

Kaart & Routeplanner

Route naar Gedenknaald voor Menno Simonsz in Witmarsum

Foto's (1)