Meer dan 63.000 rijksmonumenten


Terrein met de hunebedden D38, D39, D40, een grafheuvel en een complex zogenaamde hoogakkers in Emmen

Archeologie

Valtherbos
7800AA Emmen
Drenthe

Bouwjaar: Neolithicum middeleeuwen 1960 (rest. hunebedden) 0001 Neolithicum middeleeuwen 1960 (rest. hunebedden)


Beschrijving van Terrein met de hunebedden D38, D39, D40, een grafheuvel en een complex zogenaamde hoogakkers

Terrein waarin de hunebedden D 38, D 39, D 40, een grafheuvel en een complex zogenaamde hoogakkers. Datering: Neolithicum en Middeleeuwen. (Gedeeltelijke bescherming, zie bijlage D). (bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed)

Rijksmonument nummer: 45383
Laatste wijziging: 2014-10-12 20:04:29.0

Recensies en ervaringen

Toevoegen

Wikipedia artikel

Dit artikel is volledig afkomstig van Wikipedia en valt onder de CC BY-SA licentie
D38 (hunebed)
D38 (hunebed)
D38 (hunebed)
Situering
Coördinaten 52° 49′ NB, 6° 53′ OL
Foto's
Hunebed D38 in het Valtherbos bij Emmen
Hunebed D38 in het Valtherbos bij Emmen
Portaal  Portaalicoon   Archeologie

Hunebed D38 ligt samen met hunebedden D39 en D40 op een open plek in het Valtherbos, iets ten noorden van Emmen in de Nederlandse provincie Drenthe. Het inmiddels verdwenen hunebed D39a lag hier vlakbij. D38 is de noordelijkste van de drie hunebedden.

Bouw

Er resteren nog twee van de vijf dekstenen. De 9 draagstenen en 2 sluitstenen liggen bijna geheel onder het zand. De vorm van de dekheuvel is nog herkenbaar[1]. De ingang lag op het zuidwesten[2].

Het hunebed is 8,0 meter lang en 3,0 meter breed.

Geschiedenis

Het hunebed wordt toegeschreven aan de trechterbekercultuur.

Het hunebed wordt vermeld op de Hottingerkaart (1788-1792). Nicolaas Westendorp beschrijft de drie hunebedden in 1822[3].

In 1871 kocht de Staat der Nederlanden het hunebed van A. Aikes (cum suis) te Emmen[4].

Toen Van Giffen dit hunebed bezocht, was het al in verwaarloosde staat. Hij vermeld: "Het hunebed is onvolledig en verkeert in een vervallen staat"[5].

De kelderinhoud van dit hunebed is nooit wetenschappelijk onderzocht; het monument werd gerestaureerd in 1960[6].

Society of Antiquaries[7]

In Engeland ontstond in de jaren zeventig van de 19e eeuw bezorgdheid over de wijze waarop in Nederland hunebedden werden gerestaureerd. In die kringen was men vooral bezorgd dat met de restauraties het oorspronkelijk beeld van de situatie verloren zou gaan. De directeur van de Society of Antiquaries in Londen verzocht de oudheidkundigen William Collings Lukis en sir Henry Dryden om de staat waarin de hunebedden zich op dat moment bevonden nauwkeurig vast te leggen. Zij bezochten in juli 1878 Drenthe en brachten veertig hunebedden op de Hondsrug in kaart. Ze hebben opmetingen verricht en beschreven de aangetroffen situatie, die zij tevens vastlegden in een serie aquarellen. Hun rapportage aan de Society of Antiquaries verscheen echter niet in druk. Hun materiaal werd bewaard bij de Society of Antiquaries, het Guernsey Museum & Art Gallery en het Drents Museum. Het Ashmolean Museum in Oxford bezit kopieën van hun werk. In 2015 publiceerde de Drentse archeoloog dr. Wijnand van der Sanden alsnog hun werk. Hij voorzag hun materiaal van een uitgebreide inleiding. Ook schetste hij de ontwikkelingen met betrekking tot het archeologisch onderzoek van de hunebedden na hun onderzoek tot 2015. Hij gaf als oordeel dat het werk van Lukis en Dryden van hoge kwaliteit was.[8] In het Drents Museum was in 2015 een tentoonstelling over het werk.[9]

Hunebed D38 is weergegeven op Plan XXXII:[10] Lukis en Dryden bezochten het hunebed op 20 juli 1878. Lukis beschreef dat er drie hunebedden bij elkaar liggen op het Emmerveld. Dit hunebed heeft een dekheuvel met een diameter van ongeveer 15,5 meter en deze is ongeveer 60 cemtimeter hoog. Twee van de oorspronkelijk vier of vijf dekstenen is nog aanwezig. Ze liggen niet meer op de originele plek. Er zijn nog negen draagstenen aanwezig. De dekheuvel is recentelijk lager gemaakt. Lukis vond enkele kleine fragmenten van urnen op de heuvel, buiten de kamer, en een pijlpunt. Het hunebed is in eigendom van de staat.


Monumenten in de buurt van Terrein met de hunebedden D38, D39, D40, een grafheuvel en een complex zogenaamde hoogakkers in Emmen

Terrein met een grafheuvel

Valtherbos
Emmen
Terrein waarin een grafheuvel. Datering: Neolithicum en/of Bronstijd. (Gedeeltelijke bescherming, zie bijlage E, "Zuidelijk gearceerd blok")..

Terrein met zes grafheuvels en mogelijk sporen van een urnenveld

Valtherbos
Emmen
Terrein waarin 6 grafheuvels en mogelijk sporen van een urnenveld. Datering: Neolithicum en/of Bronstijd. Gedeeltelijke bescherming, zie bij..

Terrein met een grafheuvel

Valtherbos
Emmen
Terrein waarin een grafheuvel. Datering: Neolithicum en/of Bronstijd. (Gedeeltelijke bescherming, voor zover betreft de daarin gelegen grafh..

Terrein met de locatie van het vernielde hunebed D37A

Valtherbos
Emmen
Standplaats van het vernielde hunebed D 37A. Datering: Neolithicum. (Gedeeltelijke bescherming, zie bijlage E).

Terrein met een grafheuvel

Valtherbos
Emmen
Terrein waarin een grafheuvel. Datering: Neolithicum en/of Bronstijd.

Kaart & Routeplanner

Route naar Terrein met de hunebedden D38, D39, D40, een grafheuvel en een complex zogenaamde hoogakkers in Emmen

Foto's (1)