Meer dan 63.000 rijksmonumenten


Sint-Martinuskerk in Maastricht

Kerkelijk Gebouw

Rechtstraat 2
6221EJ Maastricht
Limburg

Bouwjaar: 1857-1858
Architect: Pierre Cuypers


Beschrijving van Sint-Martinuskerk

ST.MARTINUS, 1857-1858, P.J.H. Cuypers. Driebeukige neogotische kruisbasiliek in aan de rijpe Franse gotiek ontleende vormen. Vroeg werk van Cuypers. Toren met haakse steunberen en een nis met driedelige tracering in elk der gevels van de klokkeverdieping, die bekroond wordt dooreen ingesnoerde naaldspits. De kerk heeft een tweedelige wandopbouw, slanke pijlers met kolonnetten en kruisribgewelven. Tot de inventaris behoren: een geel koperen doopvont (1482) met deksel uit 1717; een notehouten corpus van een gotisch kruisbeeld, eerste kwart 14e eeuw; een kaarsenkroon uit de 18e eeuw. In de zuidelijke wand van het zuidertransept: een grafsteen uit 1509. In 1878 door de fa.Pereboom en Leyser driemanuaals mechanisch orgel in neo-gotische kas. Tegen de toren een gedenksteen voor de graaf Van Tilly, 1732. Rond de kerk acht grafzerken, 16e-18e eeuw en zeven grafkruisen, 17e-18e eeuw. Klokkenstoel met klok van N. Legros, 1761, diam. 95 cm. (bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed)

Rijksmonument nummer: 27823
Laatste wijziging: 2014-10-12 20:04:29.0

Recensies en ervaringen

Toevoegen

Wikipedia artikel

Dit artikel is volledig afkomstig van Wikipedia en valt onder de CC BY-SA licentie
Sint-Martinuskerk
Sint-Martinuskerk en Oeverwal vanaf de Sint Servaasbrug
Sint-Martinuskerk en Oeverwal vanaf de Sint Servaasbrug
Plaats Maastricht, Rechtstraat
Gebouwd in 1857-58
Gewijd aan Martinus van Tours
Monumentale status rijksmonument
Monumentnummer  27823
Architectuur
Architect(en) Pierre Cuypers
Bouwmateriaal baksteen
Stijlperiode neogotiek
Titelkerk
Bisdom Roermond
Portaal:  Christendom

De Sint Martinuskerk of Sint-Maartenskerk is een neogotisch kerkgebouw in de Nederlandse stad Maastricht. Het gebouw van architect Pierre Cuypers is gelegen in het historische stadsdeel Wyck, tussen de Rechtstraat en de rivier de Maas. De kerk is een van de vier Rooms-katholieke parochiekerken in het centrum van Maastricht en is gewijd aan de heilige Martinus van Tours. In de van oorsprong middeleeuwse kerk bevindt zich het 13e-eeuwse beeld van de Zwarte Christus van Wyck, een van de populaire volksdevoties van Maastricht.

Geschiedenis

De voorganger van de huidige Sint-Martinuskerk was een van de vier middeleeuwse parochiekerken van Maastricht, waarvan er nog maar twee over zijn.[1] De gotische kerk was waarschijnlijk niet de eerste kerk op deze plek, want in een 13e-eeuwse oorkonde wordt vermeld dat de kerk al in de 9e-eeuw werd geschonken aan het kapittel van de Onze-Lieve-Vrouwekerk. De kerk bestond in elk geval in 1157, aangezien ze toen in een pauselijke bul werd genoemd.[2] Bij de sloop van de kerk in 1857 werd een fragment gevonden van een Romeins beeld van Mercurius. De Mercurius-torso werd op twee meter diepte onder de fundering van het koor aangetroffen. Dit zou kunnen wijzen op een zeer oude sacrale functie van deze plaats, die hoogstwaarschijnlijk direct aan een Romeinse hoofdweg lag (de zogenaamde Via Belgica).[3]

Zicht op Wyck met gesloopte Sint-Maartenskerk, Wycker Kruittoren en Maasbrug (A. Schaepkens, ca. 1840)

Van de foto's en opmetingen die in 1852-54 zouden zijn gedaan resteert niets meer, waardoor de kennis van het middeleeuwse bouwwerk gebrekkig is. Van de kerk zijn wel enkele 19e-eeuwse tekeningen bewaard. Waarschijnlijk kwam de eenvoudige, driebeukige kerk grotendeels aan het eind van de 15e eeuw tot stand, althans volgens de Maastrichtse humanist en schrijver Herbenus (1451-1538) werd de kerk in zijn tijd vrijwel vanaf de fundamenten herbouwd. Waarschijnlijk werd de romaanse onderbouw van het koor gehandhaafd. De kerktoren lag aan de kant van de Maas en maakte door de verschillende geledingen en profileringen een rijkere indruk. In de zuidelijke zijbeuk bevond zich een fraai gebeeldhouwd ingangsportaal in Renaissancestijl. Tegen de zuidzijde van het koor was een aparte kapel gebouwd, de Sint-Annakapel, later gebruikt als sacristie. Zowel bij het Beleg door Parma (1579) als bij latere belegeringen had de kerk te lijden van beschietingen. De oorlogsschade opgelopen bij het Beleg door Kléber (1794) heeft waarschijnlijk bijgedragen aan de ondergang van de kerk.[4]

Interieur (Ph. van Gulpen, ca. 1850)
Afbraak van de oude kerk, 1855
Inwijding van de nieuwe kerk, 1858

Aan de oude Sint-Maartenskerk waren vijf broederschappen verbonden. De oudste was waarschijnlijk die van Sint-Anna, gesticht in 1519 of eerder. Deze broederschap had een eigen kapel in de kerk. Aan het einde van de 16e eeuw leed de broederschap een kwijnend bestaan. In 1657 kreeg de devotie tot de heilige Anna nieuw leven ingeblazen, doordat kanunnik Andries van Buel bij de paus een nieuwe aflaat voor de broederschap wist te verwerven. De broederschap telde vier meesters en een wisselend aantal leden, waarvan 30-40 flambouwdragers. Leden kwamen uit Maastricht en omgeving, Hasselt, Tongeren, tot aan Henegouwen aan toe. Nauwelijks minder oud dan de Sint-Annabroederschap was die van Onze Lieve Vrouw, voor het eerst vermeld in 1526. De laatste vermelding dateert uit 1682, maar mogelijk was de in 1727 gestichte Broederschap van het Heilig Scapulier van de Berg Karmel er een voortzetting van. Andere broederschappen waren gewijd aan de Zoete Naam Jezus (vermeld in 1556) en aan Sint-Martinus (voor het eerst vermeld in 1659; heropgericht in 1808).[5]

De bouwvallig geworden middeleeuwse kerk werd in 1855 afgebroken, ondanks felle protesten van onder anderen Alexander Schaepkens en Victor de Stuers. Na de sloop werd gedurende de jaren 1857-58 de huidige kerk gebouwd naar een ontwerp van Pierre Cuypers. In 1857 verscheen naar aanleiding van de eerstesteenlegging een bundel met gedichten en prozastukjes in het Nederlands, Frans en Duits, uitgegeven door onder anderen André van Hasselt en Auguste Clavereau. Laatstgenoemde schreef voor deze gelegenheid zijn treurdicht L'Ange sur les ruines du temple Saint-Martin à Wyck-Maestricht.[6]

Op 8 december 1858 vond de inwijding van de kerk plaats door bisschop Joannes Paredis van Roermond.

De naast de kerk gelegen Wycker Kruittoren werd in 1868 gesloopt, naar verluidt omdat de pastoor het vervallen gebouw niet bij de nieuwe kerk vond passen. Door de jaren heen hebben er diverse restauraties plaatsgevonden. In 1923 werden aan de koorzijde een sacristie en pastorie toegevoegd, beide ontworpen door Alphons Boosten.

Beschrijving

Exterieur

De Sint-Martinuskerk is een driebeukige neogotische kruisbasiliek, die niet georiënteerd is. De architectuur is aan de Franse vroeggotiek ontleend. De muren zijn van baksteen met hardstenen details en de daken zijn met leien gedekt. De 70 m hoge kerktoren rijst op uit het midden van de oostgevel en heeft haakse steunberen en een ingesnoerde naaldspits. Het dak en de torenspits hebben kleine dakkapellen. Het koor, middenschip en dwarsschip zijn even hoog. De viering werd oorspronkelijk geaccentueerd door een dakruiter, maar deze is bij een restauratie in de jaren vijftig verwijderd. De hoofdingang bevindt zich aan de Rechtstraat. Het beeldhouwwerk van het portaal is van Wim Visser (1946).[7]

Rondom de kerk zijn diverse grafzerken en grafkruisen te vinden, waarvan de meeste ouder zijn dan de huidige kerk. Een gedenksteen herinnert aan een schenking aan de kerk van de militaire gouverneur, Claude-Frédéric t'Serclaes van Tilly.

Interieur

De kerk heeft slanke pijlers met colonnetten en hoge kruisribgewelven. De door Cuypers ontworpen neogotische beschildering van het interieur is in 1958 grotendeels onder de witkwast verdwenen. Bijzonder is een kraagsteen met een portret van architect Cuypers, waarvan in het Cuypershuis in Roermond een gipsafgietsel wordt bewaard. De gebrandschilderde ramen zijn deels 19e-eeuws, deels modern (van onder anderen Jean den Rooijen, Pieter Wiegersma, Leo Reihs, Jérôme Goffin, Huub Loontjens en Hans Truijen). Het gebrandschilderde raam van Sint-Cecilia op het oksaal is van Jérôme Goffin, evenals het raam in de doopkapel met de voorstelling van de legende van het zwarte corpus van Christus.[8] Delen van de inventaris, zoals hoofdaltaar, biechtstoelen, communiebank en koorbanken dateren uit 1866-67 en zijn afkomstig van het atelier Cuypers-Stoltzenberg.

Beelden, schilderijen en andere kunstvoorwerpen

De kerk bezit diverse beelden, waarvan de zogenaamde Zwarte Christus van Wyck het voornaamste is. Het Christus-corpus van notenhout uit de 13e of 14e eeuw hangt aan een eenvoudig blankhouten kruis in het noordertransept. Een beeld van Christus als Salvator Mundi (met wereldbol) wordt geflankeerd door Sint-Odilia en Sint-Gillis (Sint-Egidius). Boven de hoofdingang hangt een reliëf met de heilige Martinus en de bedelaar. Tot het interieur van de kerk behoren verder een uit de middeleeuwse kerk afkomstig geelkoperen doopvont uit 1482 van Johannes van Venlo met een deksel uit 1717 en een kroonluchter uit de 18e eeuw. Eveneens uit de oude kerk overgebracht is een grafsteen uit 1509.

Orgel

De Sint-Martinuskerk beschikt over een 3-manuaals orgel dat in 1878 gebouwd werd door de Maastrichtse orgelbouwer Pereboom & Leijser. Het orgel is een van de twee 3-klaviers orgels die Pereboom & Leijser nieuw gebouwd heeft en is nog in volledig originele staat. Wegens ruimtegebrek is het groot octaaf van het Recit niet geplaatst.

Zicht op het orgel
I Grand Orgue
Montre 16′
Bourdon 16′
Montre 8′
Bourdon 8′
Viola di Gamba 8′
Prestant 4′
Flûte harmonique 4′
Octave 2′
Fourniture III
Cornet (diskant) V
Trompette 8′
Clairon 4′
II Positief
Bourdon 16′
Montre 8′
Salicional 8′
Mélophone 8′
Bourdon 8′
Prestant 4′
Flûte 4′
Trompette 8′
III Récit (discant)
Flûte harmonique 8'
Bourdon 8′
Salicional 8′
Flageolet 2′
Hautbois 8′
Voix Humaine 8′
Pédale
Montre 16′
Flûte 8′
Quintaton 8′ (=5 1/3')
Bombarde 16′

Maquette

In het Roermondse Cuypershuis, het voormalige atelier van de architect, bevindt zich een maquette van de Sint-Martinuskerk uit de bouwtijd, die mogelijk door Cuypers zelf is vormgegeven. De houten maquette stond op 13 mei 1857, de dag van de eerstesteenlegging, op de plek van het toekomstige altaar opgesteld.[9] Het schaalmodel geeft door zijn forse afmetingen een gedetailleerd beeld van het exterieur van de kerk.

Zie ook

Externe links

Bronnen, noten en referenties

Centrum:Cellebroederskapel · Sint-Janskerk · Kapel Zusters H. Joseph · Sint-Martinuskerk · Sint-Matthiaskerk · Kloosterkerk Zusters Onder de Bogen · Onze-Lieve-Vrouwebasiliek (+ Sterre-der-Zeekapel) · Sint-Servaasbasiliek (+ kapellen) · Synagoge · Waalse kerk (+ NGKv Zuiderkruis) · In onbruik of verdwenen(*): Sint-Agathakapel* · Sint-Amorkapel* · Sint-Andrieskerk · Sint-Annadalkapel* · Annunciatenkapel* · Antonietenkerk* · Kloosterkapel Zusters van het Arme Kind Jezus · Augustijnenkerk · 1e + 2e Beyartkapel* · Bogaardenkapel* · Bonnefantenkerk · Calvariënbergkapel · Canisianumkapel · Kapel Capucijnenhof · Capucijnenkerk · Sint-Catharinakapel* · Nieuwen Biesenkerk* · Dominicanenkerk · Sint-Evergisluskapel* · Faliezusterskapel* · Sint-Gerarduskerk · Grauwzusterskapel · Heilige-Geestkapel* · Sint-Hilariuskapel* · Sint-Jacobskapel* · 1e Jezuïetenkerk · 2e Jezuïetenkerk* · Sint-Joriskapel* · Kruisherenkerk · Lutherse kerk · Koningskapel* · Maria-ten-Oeverenkapel* · 1e Minderbroederskerk · 2e Minderbroederskerk · 3e Minderbroederskerk* · Klooster- + lekenkapel Zusters Miséricorde · Sint-Nicolaaskapel* · Sint-Nicolaaskerk* · Nieuwenhofkapel · Penitentenkapel* · Kloosterkapel Penitenten-Recollectinnen* · Reparatricenkapel* · Sint-Servaasgasthuiskapel* · Sterrepleinkerk · Ursulinenkapel · Sint-Vincentiuskapel* · Kapel Vincentiusvereniging · Weeshuiskapel · Wittevrouwenkapel*
Zuidwest:Sint-Rochuskapel · Sint-Lambertuskapel · Sint-Petrus-en-Pauluskerk · Kerk van Sint-Pieter beneden · Kerk van Sint-Pieter boven · Sint-Theresiakerk · Sint-Antoniuskapel · In onbruik of verdwenen(*): Observantenkloosterkapel* · Kapel Trichter College
West:Sint-Annakerk · El Fath-moskee · Evangelische Gemeente · Heilig Hart van Jezuskerk · Sint-Jozefkerk · Koninkrijkszaal · San Salvatorkerk · Surp Karapetkerk · Tevhid Moskee · Vier Evangelistenkerk · In onbruik of verdwenen(*): Ziekenhuiskapel Sint Annadal · Sint-Christoforuskerk* · Christus' Hemelvaartkerk · Kapel Kweekschool Immaculata · Sint-Lambertuskerk · Onbevlekt Hart van Mariakerk · Onze Lieve Vrouw van Goede Raadkerk
Noordwest:Immanuëlkerk · Kapel Onze-Lieve-Vrouw van zeven Smarten · In onbruik: Sint-Hubertuskerk
Noordoost:Sint-Corneliuskerk · Sint-Martinuskerk · In onbruik: Kloosterkapel van de Franciscanessen van Mariadal
Oost:Antonius van Paduakerk (Scharn) · Johannes de Doperkerk · Koepelkerk · Lighthouse Christengemeente · Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdeskerk · Sint-Walburgakerk · In onbruik of verdwenen(*): Antonius van Paduakerk (Nazareth)* · Sint-Guliëlmuskerk · Heilige Familiekerk* · Kloosterkapel Severen*
Zuidoost:Baptistengemeente · Beth-elkerk · Sint-Michaëlkerk · Sint-Monulfus en Gondulfuskerk · Sint-Petrus' Bandenkerk · In onbruik: Don Boscokerk · Kapel Opveld

Monumenten in de buurt van Sint-Martinuskerk in Maastricht

Parochiehuis Sint-Martinuskerk

Rechtstraat 2
Maastricht
Inleiding SACRISTIE, PAROCHIEHUIS en KAS, 1933, gebouwd tegen de noordelijke beuk van de rijksbeschermde St.Martinuskerk aan de Re..

Hoog huis met lijstgevel.

Rechtstraat 5
Maastricht
Hoog huis met lijstgevel. Segmentboogvensters met geprofileerde omlijstingen.

Huis met lijstgevel.

Rechtstraat 3
Maastricht
Huis met lijstgevel, XIX B. Vensters met geprofileerde boogomlijstingen.

Huis met brede lijstgevel, voorzien van een middenrisaliet onder een houten fronton, geblokte hoeklisenen en vensters in Naamse steen.

Rechtstraat 7
Maastricht
Huis met brede lijstgevel, XVIII A, voorzien van een middenrisaliet onder een houten fronton, geblokte hoeklisenen en vensters in Naamse ste..

Huis met smalle mergelstenen lijstgevel, voorzien van rondboogvensters boven een pui met blokwerk opzij.

Wycker Pastoorstraat 3
Maastricht
Huis met smalle mergelstenen lijstgevel, XIX, voorzien van rondboogvensters boven een pui met blokwerk opzij.

Kaart & Routeplanner


Foto's (1)